Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
nailini
Wyobrażam sobie, że gdy Ona umiera, my już tam wszyscy na Nią czekamy. W jasnym, słonecznym pokoju, stoimy w radosnym napięciu. Dziadek trzyma kwiaty. "Jesteś wreszcie..." Chcę wierzyć, że śmierć jest jak przejście z pokoju do pokoju. Uczepiłam się tej wizji i bardzo mnie koi. Moje noce nie mijają już samoistnie
— fb.com/prosteformyliryczne
Reposted frompierdolony pierdolony viahavingdreams havingdreams

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl